<Буурчак>>

Илгери-илгери бир ханзаада ханбийкеге үйлөнгүсү келген, бирок ал чыныгы ханбийке болушу керек эле. Ал дүйнө жүзүн кыдырып, аны издеп жүргөн, бирок каалаганын таба алган эмес. Ханбийкелер жетиштүү болчу, бирок алардын чыныгы экенин билүү кыйын болчу. Аларда дайыма бир нерсе болушу керек эмес болчу. Ошентип, ал үйүнө кайтып келип, кайгырды, анткени ал чыныгы ханбийкесине абдан кызыкчу.

Бир күнү кечинде катуу бороон башталып, күн күркүрөп, чагылган чартылдап, жамгыр нөшөрлөп жаады. Күтүлбөгөн жерден шаар дарбазасы тыкылдап, карыя падыша дарбазаны ачууга жөнөдү.

Дарбазанын алдында ханбийке турган экен. Бирок, кудай урсун! Жамгыр менен шамал аны кандай сонун кылып көрсөткөн экен. Суу чачынан жана кийиминен ылдый агып, бут кийиминин манжаларына чейин агып, кайра такасынан агып чыкты. Ошого карабастан, ал өзүн чыныгы ханбийкемин деп айтты.

«Макул, муну жакында билебиз», – деп ойлоду карыя ханыша. Бирок ал эч нерсе деген жок, уктоочу бөлмөгө кирип, керебеттин үстүндөгү бардык шейшептерди алып, астына буурчак төшөдү; анан жыйырма матрац алып, буурчактын үстүнө, анан матрацтардын үстүнө жыйырма ылдый төшөк койду.

Бул тууралуу ханбийке түнү бою жатууга аргасыз болду. Эртең менен андан кандай уктап калганын сурашты.

— Оо, абдан жаман! — деди ал. — Мен түнү бою көзүмдү жумганга араң жетиштим. Төшөктө эмне болгонун бир кудай билет, бирок мен катуу нерсенин үстүндө жатыптырмын, денемдин баары кара-көк болуп калган. Бул коркунучтуу!

Эми алар анын чыныгы ханбийке экенин билишти, анткени ал жыйырма матрац менен жыйырма төшөктүн арасынан буурчакты сезип көргөн.

Чыныгы ханбийкеден башка эч ким мынчалык сезимтал боло албайт.

Ошентип, ханзаада аны аялдыкка алды, анткени эми анын чыныгы ханбийкеси бар экенин билди; ал эми буурчакты музейге койду, эгер аны эч ким уурдап кетпесе, аны ошол жерден көрүүгө болот.

Мына, бул чыныгы окуя.